به گزارش شهرآرانیوز، از ۴۷ سال پیش تا به همین امروز که برخی به بهانه اعتراضات دارند همانند تروریستهای مسلح عمل میکنند ایران اتفاقات مختلفی را پشت سر گذاشته است و غالب این اتفاقات هم در سینما و تلویزیون به تصویر کشیده شده است تا به عنوان یک خاطره جمعی همراه مخاطبان باشد.
کشتن مردم عادی، به آتش کشاندن نیروهای نظامی، شکنجه دادن بسیجیها و ... رویهای است که میتوان گفت بنایش را منافقین در دهه ۶۰ همزمان به مهندسی معکوسشان گذاشتند آن روزهایی که بسیجی یا پاسدار را به خانههای تیمی میبردند و با اتو پوستهایشان را میسوزاندند و به نحوی که مادر فرزندش را فقط از روی یک دکمه لباس شناسایی میکرد تا به همین امروز که یک نیروی نظامی در میان عدهای تنها باقی مانده و هرکی هرچه در دست دارد به او ضربه میزند.
شاید بهتر باشد که این روزها به فیلمهای واقعی هستند بپردازیم و کمی برای یادآوری آنچه این افراد به اصطلاح ناجی ملت ایران که سالهاست حتی نتوانستند نزیک به مرزهای ایران شوند به آثار سینمایی رجوع کنیم.
درخصوص نفاق و جنایات منافقین «ماجرای نیم روز» ۱ و ۲، «ضد» و «سیانور» تولید شده است که به نوبه خود توانسته است مخاطبان بسیاری را به خود جذب کند. فیلم «ماجرای نیم روز» در قسمت اول به کارگردانی محمدحسین مهدویان داستان یک تیم اطلاعاتی و عملیاتی است که به دنبال سرکردههای منافقین هستند در نهایت در حین انجام فعالیتها به خانه تیمی موس خیابانی نفر دو سازمان منافقین میرسند.
در قسمت دوم به سراغ حمله فروغ جاویدان منافقین در عملیات مرصاد میرود، اما با درام به خوبی این زد و خورد و در نهایت شکست جریان نفاق را به تصویر میکشد.
البته در اثر «ضد» حسین دارابی منافقی را به تصویر میکشد که به دنبال شهادت آیت الله بهشتی است و، اما در همین خط داستانی یک درام عاشقانه شکل میگیرد که منجر به روایت تعصب کورکورانه منافقین است.
در اثر «سیانور» اثر بهروز شعیبی هم به سراغ تسویه حسابهای درونی سازمان در قبل از انقلاب میپردازد. تسویه حسابهایی که این روزها هم میان سلطنتطلبها پررنگ است و این را خودشان میگویند همانند توماج صالحی.
داستان «عملیات مهندسی» حول محور تلاشهای نیروهای امنیتی و مردم عادی برای مقابله با گروهک منافقین میچرخد؛ گروهکی که با نفوذ و ترور، قصد برهم زدن ثبات کشور را داشت. این سریال از زبان شخصیتهایی روایت میشود که در سایه عملیاتهای اطلاعاتی و نظامی، با ترس، امید و شجاعت زندگی میکردند و جان خود را در این مسیر گذاشتند. اما در این مسیر سعی شده است که جنایات و شکنجههای وحشی گرانه منافقین به تصویر کشیده شود.
البته «مصادره» هم در کنار همه این آثار تلاش کرده است که با نگاهی کمدی به پوچ بودن سلطنت طلبها بپردازد که موفق هم بوده است.
حتی در فیلم سینمایی «غریب» هم محمدحسین لطیفی کارگردان اثر در سکانسهایی به خوبی توانسته بود فضای بیرحمانه گروههای آزادی بخش کرد را هم به تصویر بکشد حتی در سکانس بیمارستان که پرستاران و پزشکان منافق در با تزریق سم پاسدارها و بسیجیها را به شهادت میرساندند.
این اثار تنها بخشی از فیلمهای سینمایی که این روزها باید دیده شود. روزهایی که غربیها و ترامپ با حمایت تروریستهای مسلح به دنبال ناامن کردن ایران هستند و برای رسیدن به این هدف هم از هیچ دستاویزی هم دوری نمیکنند.
منبع: فارس